سالمندانی هستند که به‌تنهایی زندگی می‌کنند ولی به‌دلیل کهولت سن امکان بیرون رفتن برای خرید و یا آشپزی و انجام کارهای خانه و سپس پذیرایی از مهمان‌ها را ندارند. این افراد می‌توانند در سالمندان فرزانگان اتاق خصوصی بگیرند و آن را به‌نحوی که دوست دارند -شبیه خانه شخصی‌شان- دکور کنند، و نه‌تنها از دغدغه خرید و کار خانه آسوده شوند بلکه چند مزیت بیشتر از این هم پیدا کنند: اول اینکه سالمندان در این سن معمولاً از هرگونه تغییر کوچک در وضعیت سلامتی‌شان نگران می‌شوند. به این ترتیب چون مرتباً از نظر درمانی تحت‌نظر هستند آرامش زیادی احساس می‌کنند. دوم اینکه از تنهایی نجات می‌یابند و دوستان هم‌سن و هم‌تراز خود را پیدا می‌کنند و هم‌اینکه با خانواده سالمندان دیگر دوست می‌شوند ضمن اینکه با همکاران مجموعه نیز ارتباط عاطفی پیدا می‌کنند. سوم اینکه امکان تفریحات بیرون از مرکز دارند که آن‌ها را از انزوا و احساس دوری از محیط پیرامونشان خارج می‌کند. به همه دلایلی که برشمردیم این سالمندان پس از مدت کوتاهی زندگی در مجموعه فرزانگان، به‌قدری با آن خو می‌گیرند که حاضر نیستند به هیچ قیمتی به زندگی در شرایط تنهایی سابق بازگردند. شادی آنها از یافتن چنین امکانی دیدنی است.
برای یک سالمند مهم‌ترین اولویت این است که تحت توجه و حمایت باشد و برای سالمندی که تنهاست این مشکل بیشتر بروز پیدا می‌کند. هرچه نگاه جامعه به سالمندان از حالت رمانتیک به واقعی نزدیک‌تر شود شرایط زندگی آن‌ها ارتقا بیشتری خواهد یافت.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

8 − شش =